'Niemoc' rządzących

W ostatnim czasie wiele miejsca, zarówno w tej wielkiej, jak i małej - lokalnej polityce zajmuje problem bezrobocia - wszak zbliżają się wybory. Słyszymy wiele obietnic, co chwilę Urząd Miasta i Starostwo prześcigają się w tworzeniu nowych form aktywizacji bezrobotnych (o raczej marnych wynikach, wszak w naszym regionie bezrobocie znacznie przekracza średnią krajową). Można się doszukiwać różnych przyczyn klęski obecnej polityki pracy - często wskazuje się na niekorzystne wskaźniki makroekonomiczne, zły kodeks pracy, za wysokie podatki itp. Wygląda na to, że wszyscy się starają, tylko nikomu nie wychodzi... widać siła wyższa. Tym bardziej zaskakuje list Konrada Czaczyka, znanego zapewne Państwu z anteny naszej telewizji, który został opublikowany w dzisiejszej Rzeczpospolitej:
"W ubiegłym roku ukończyłem studia politologiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Specjalizowałem się w samorządzie terytorialnym. Ten profil kształcenia wybrałem z myślą o powrocie do Szczecinka, mojej małej ojczyzny. Tu spędziłem dzieciństwo, lata szkolne i licealne. Byłem przekonany, że Szczecinek jest środowiskiem otwartym na młodych, ambitnych i wykształconych absolwentów. To w końcu całkiem spore miasto - 43. tys. mieszkańców, siedziba powiatu i kilku liczących się na międzynarodowym rynku przedsiębiorstw. Stało się inaczej, od pół roku jestem bezrobotny.
Zastanawiam się, dlaczego żadna samorządowa instytucja nie może mnie przyjąć na staż. Ta ważna forma aktywizacji zawodowej absolwentów nie jest przecież zatrudnieniem, a stypendium wypłacane jest przecież przez urząd pracy. Nawet jeśli absolwent po odbyciu stażu nie otrzyma propozycji pracy na etacie, to może szukać szansy w innym miejscu, mając ważny atut w postaci zdobytego doświadczenia. Propozycji stażu nie dostanę, bo w Szczecinku nikt się nie interesuje kimś, kto nie ma rekomendacji lokalnych elit.
Co ma jednak zrobić absolwent, który - dbając o jakość kształcenia - uczył się na studiach dziennych z dala od macierzystego środowiska i tam zdobywał referencje? Siłą rzeczy stracił na pięć lat kontakt z lokalnym społeczeństwem. Mimo to bez trudu uzyskałem "poręczenie" nauczycieli oraz proboszcza jednej ze szczecineckich parafii. Panu burmistrzowi to nie wystarczy.
Progi może stawiać wysokie, wszak jest równocześnie posłem. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej w największej ze szczecineckich firm (vide: "Lista 500") prezes zarządu bez ogródek zapytał mnie, kim są moi rodzice i gdzie pracują. Moja mała ojczyzna okazała się wielką prowincją, a mój powrót do niej - powrotem na tarczy."