Boże Ciało

Wczoraj wierni kościoła katolickiego obchodzili święto Bożego Ciała. Święto zostało ustanowione w 1264 roku przez papieża Urbana IV. W Szczecinku procesje do czterech ołtarzy z hostią niesiona przez kapłana odbyły się we wszystkich parafiach. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia święta były objawienia błogosławionej Julianny z Cornillon, która miewała widzenia jaśniejącej tarczy z ciemną plamą, co interpretowano jako znak braku w kalendarzu liturgicznym specjalnego dnia poświęconego uczczeniu Najświętszego Sakramentu. Pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił 1246 takie święto dla diecezji w Liège. W 1264 papież Urban IV bullą Transiturus wprowadził je jako festum Corporis Christi w całym Kościele. W ogłoszeniu bulli przeszkodziła jednak śmierć papieża. Do kalendarza świąt w całym Kościele Boże Ciało wprowadził dopiero papież Jan XXII w 1317 roku. Procesje do czterech ołtarzy organizowane z okazji Bożego Ciała maja przypominać o obecności Boga wśród ludzi pod sakramentalnymi postaciami chleba i wina. Pierwsze procesje w uroczystość Bożego Ciała odbyły się w latach 1265-75 w Kolonii w Niemczech. Niesiono w nich krzyż z Najświętszym Sakramentem.
W Polsce obchody święta wprowadził w diecezji krakowskiej w 1320 r. biskup Nanker. O procesjach zaś wiadomo, że odbywały się już w XIV wieku w Płocku. Przyjęty został powszechnie zwyczaj odprawiania w Boże Ciało mszy świętej w obecności wystawionego Najświętszego Sakramentu. Pod koniec XV wieku procesje w uroczystość Bożego Ciała były już powszechne. Budowano cztery ołtarze jako stacje procesyjne. W uroczystym pochodzie ze śpiewem uczestniczyło duchowieństwo, cechy rzemieślnicze, bractwa kościelne, szkoły i rzesze wiernych. Konferencja Plenarna Episkopatu Polski 17 lutego 1967 r. zmodyfikowała obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym z czterech ołtarzy oraz czytania z czterech Ewangelii, tematycznie związanych z Eucharystią. Z uroczystościami Bożego Ciała wiązały się różne wierzenia ludowe. Szczególne własności przypisywano zebranym kwiatom i gałązkom, które dekorowały ołtarze i dlatego wierni zabierają je do domów.